Związana jest z uznawaniem innych przekonań religijnych niż nasze. Brak takiej tolerancji jest określany jako dyskryminacja religijna. W czasach współczesnych religia nie jest sprawą najważniejszej rangi, ale wcześniej stawała się sprawą wagi państwowej. Różnice w sprawach wiary stawały się przyczyną różnych konfliktów, prześladowań, a nawet wojen religijnych. W starożytności uznawano boskie pochodzenie władzy, a jakikolwiek inny stosunek do zasad wiary był odbierany za podważanie autorytetu władcy. Nawet filozofowie starożytni, a wśród nich i Platon, uważali ateizm za przestępstwo wobec istniejącego ładu społecznego. W średniowieczu nietolerancja wobec innych przekonań niż katolickie przybrała szczególny rozmiar. Osoby mające inne poglądy niż Kościół były nazywane heretykami, a ich poglądy oceniano jako herezje. W sprawach odstępstw od wiary stosowano specjalny sposób postępowania. Powołano tzw. „Świętą Inkwizycję”, której celem było ściganie i niszczenie wszelkich odstępstw od zasad uznanych przez kościół.
Na czele stał Święty Inkwizytor , który decydował o winie i karze osoby posądzonej o odstępstwa. Przy okazji takiej działalności zwalczano wszystkie przejawy postępowego myślenia, zniszczono wiele ksiąg i dokumentów związanych z rozwojem kulturalnym i naukowym czasów wcześniejszych. Kary zasądzone przez Inkwizycję były różne, zdarzały się często kary śmierci przez spalenie na stosie. Wydanie wyroku poprzedzone było przesłuchaniem, przeważnie podejrzanego poddawano torturom, w wyniku których przyznawał się do wszelkich zarzutów.
Główny zarzut, jaki usłyszeli oskarżeni w tej sprawie, to m.in. kult szatana, sprowadzanie nieszczęść lub chorób na osoby z sąsiedztwa, loty na miotle, opętanie i wiele innych. Przeważnie podejrzenia były wynikiem pomówień lub zawiści. To polowanie na czarownice trwało przez kilka stuleci, od wieku XIV do XVIII , miało ono szczególne poparcie urzędujących w tych czasach papieży. Rozwinęło się do tego stopnia, że wydano nawet podręcznik tzw. łowcy czarownic. Niemiecki duchowny Heinrich Kramer pełnił obowiązki inkwizytora i przyczynił się do śmierci około 200 kobiet, a swoich przeciwników oskarżał o czary. Zasłynął jako autor podręcznika inkwizytora pt. „Młot na czarownice”, który oceniano za najważniejsze źródło informacji na ten temat. Kobiety były uważane za szczególnie podatne na wpływy szatana, ponieważ posiadały ograniczony umysł. To szatan przymuszał je do czynów lubieżnych i tajemnych praktyk. Podręcznik w sposób szczegółowy opisywał metody wymuszania zeznań, rodzaje tortur i cały proces dowodowy. Na ciele czarownicy poszukiwano śladów diabła, przeważnie były to znamiona lub jakieś zmiany skórne. Stosowano wiele bolesnych prób, które miały wykazać, czy posądzenie jest słuszne. Wśród wielu można wymienić „próbę ognia i wrzątku”.
czytaj więcejTolerancja określa naszą postawę wobec ludzi o innych przekonaniach, o innej narodowości i wielu innych cechach niż to jest przyjęte w naszym otoczeniu. Wiąże się z poszanowaniem pewnych obcych, nieznanych nam wartości. Osoba tolerancyjna nie musi przejmować innych poglądów za własne, wystarczy że nie będzie z nimi walczyła. Poglądy inne od naszych mogą stać się przedmiotem dyskusji, ale nie powinny stawać się przyczyną konfliktów. Nie jest istotne przejęcie pewnych cech czy poglądów, należy uznać fakt, że istnieją inne poglądy niż nasze. W przypadku tolerancji rasowej nie można rozważać przyjmowania innych osądów, są tutaj pewne cechy wrodzone, na które nie ma wpływu nasza opinia. Są one również niezależne od wyboru drugiej strony. Na naszej planecie istnieją różne rasy, narody, różne grupy etniczne.
czytaj więcej